Działka budowlano-rolna

Działka budowlano-rolna na sprzedaż

do negocjacji 79 PLN
Działka budowlana

Wiosna2018, działki budowlane na sprzedaż

cena: DO NEGOCJACJI

Rezydencja Stolno z 1850 R, na sprzedaż

12,990,000 PLN
TypeDom
Sold No
Contract Sale
StatusDo sprzedaży
MaterialCegła, Drewno, DwuPoziomowe, Kamień, Mieszany

Description

Rezydencja w dobrej cenie: 12990000 (dwanascie milionów dziewięćset dziewiędziesiąt tysięcy nowych złotych)

XIX-wieczna prywatna rezydencja mieszkalna w stylu klasycystycznym położona w zakolu rzeki, otoczona 6,5 hektarowym historycznym parkiem poszukuje nowego właściciela.

Na terenie posiadłości znajduje się budynek pałacowy, park krajobrazowy z 6 stawami, oranżeria, budynek gospodarczy i ogród kuchenny za murem.

Renowacja majątku trwała ponad 10 lat przy współpracy konserwatora zabytków i wyspecjalizowanych firm, z użyciem najwyższej jakości materiałów i dbałością o każdy szczegół.

Budynek mieszkalny został wzniesiony na planie wydłużonego prostokąta – równolegle do koryta rzeki, parterowy, z wysokimi piwnicami i zagospodarowanym poddaszem, o łącznej powierzchni 1.173 m2.

Wieś wzmiankowano w dokumentach z roku 1521 jako dwór szlachecki na 16 włókach. Od 1445 do 1945 roku majątek w Stolnie należały do rodziny von Kuenheim. Za służbę Zakonowi otrzymała liczne dobra położone w powiecie pasłęckim i bartoszyckim. Dobra rycerskie w Stolnie należały do rodziny od 1445 r. do 1945 r. W roku 1782 we wsi odnotowano 12 domów, natomiast w 1858 w 6 gospodarstwach domowych żyło 81 mieszkańców. Zachowany dwór wzniesiono w 2. połowie XIX wieku. W latach 1937-1939 Stolno liczyło 304 mieszkańców. W miejscowości działało Państwowe Gospodarstwo Rolne. W roku 1973 jako majątek Stolno należało do powiatu morąskiego, gmina i poczta Miłakowo.

Region centralny

W czasach przedchrześcijańskich tereny obecnego powiatu ostródzkiego zamieszkiwały pruskie plemiona. Na początku XII w., wskutek krwawych wypraw Bolesława Krzywoustego, poniosły one dotkliwe straty. Jednak do ich całkowitego wyginięcia przyczynił się Zakon Krzyżacki. W 1274 r., po stłumieniu ostatniego powstania pruskiego, rozpoczęła się migracja ludności – Pomezan i Słowian z Ziemi Chełmińskiej. W 1329 r. komtur Luter z Brunszwiku nadał osadzie prawo lokacyjne.

Tak powstała Ostróda, która od tego momentu zaczęła rozwijać się jako ośrodek handlu i rzemiosła. W latach 1349-70 zbudowany został zamek z kamienia i cegły. Nieco dłuższą historią może poszczycić się Morąg. Ziemie położone w okolicach tego miasta nazywano Pogezanią. Do XII w. zamieszkiwały tu staropruskie plemiona. Miasto Morąg (dawniej Morung, Moring, Mohrungen) rozwinęło się z osady założonej u podnóża zamku krzyżackiego, otrzymując w 1327 r. przywilej miejski. Również dzisiejsze miasto i gmina Miłakowo leży na terenach dawnej Pogezanii. Miłakowo zostało założone w 1302 r. jako podgrodzie zamku krzyżackiego.

Z zachowanych źródeł wynika, że najpóźniej w 1315 r. posiadało już prawa miejskie. Trzy lata wcześniej od Ostródy prawa miejskie otrzymało Dąbrówno, siedziba najbardziej na południe wysuniętej gminy w obecnym powiecie ostródzkim. Zanim w 1326 r. Luter z Brunszwiku dokonał aktu lokacji, Krzyżacy pobudowali pierwszy gród, wykorzystując sprzyjające warunki naturalne – Dąbrówno powstało bowiem na niewielkim przesmyku między jeziorami Dąbrowa Mała i Dąbrowa Wielka. Pierwsze wzmianki o miejscowości Miłomłyn pochodzą już z 1315 r. Prawa miejskie, w 1335 r., nadał osadzie komtur dzierzgoński Zakonu Krzyżackiego – Hartung von Sonnenborn. Pierwotnie zbudowano tu zamek i młyn, a później powstało osiedle targowe Liwemühle, późniejsze Liebemühle, od którego nazwę wywodzi Miłomłyn. Nazwa Łukta pochodzi od staropruskiego słowa „lucte” oznaczającego sitowie. Początkowo w herbie znajdowała się ta właśnie roślina. W 1939 r. sitowie zostało zastąpione przez pięć pałek trzcin wodnych, symbolizujących pięć dróg wiodących do Łukty. Z zachowanych dokumentów wynika, że Małdyty zostały założone około 1350 r., będąc początkowo osadą ziemianina pruskiego. Nazwa miejscowości pochodzi od imienia „Mandyc” lub rośliny – cykuty (w jęz. litewskim „maunda”). Miejscem znanym z podręczników szkolnych jest miejscowość Grunwald (siedziba gminy w Gierzwałdzie). To właśnie na polach grunwaldzkich, 15 lipca 1410 r., doszło do decydującej bitwy między wojskami polsko-litewskimi dowodzonymi przez Władysława Jagiełłę a armią krzyżacką.

Tereny dzisiejszego powiatu ostródzkiego wielokrotnie były miejscem, które pustoszyły wojska walczących ze sobą armii (m.in. XVII w. – wojna polsko-szwedzka, XVIII w. – wojna północna, XIX w. – wojna napoleońska, XX w. – I i II wojna światowa). Największe spustoszenie spowodowało działanie Armii Czerwonej pod koniec II Wojny Światowej. W styczniu 1945 r. całkowitej zagładzie uległa najstarsza zabudowa Ostródy.

Spalona została najstarsza część Morąga, w tym pozostałości po zamku krzyżackim z XIII w. Wskutek zniszczeń, w 1945 r. prawa miejskie utraciły: Dąbrówno, Miłomłyn i Miłakowo. Z tego grona Dąbrówno do dziś nie doczekało się przywrócenia statusu miasta. Wojna nie ominęła nawet mniejszych ośrodków. W Małdytach został zrujnowany najbardziej okazały pałac, pochodzący z końca XVII w. II wojna światowa przyniosła głębokie zmiany demograficzne.

Województwo warmińsko-mazurskie położone jest w północno-wschodniej części
Polski. Powierzchnia województwa wynosi 24,2 km2, jest czwartym, co do wielkości regionem Polski. Obszar województwa zajmuje 7,7% powierzchni kraju. Województwo warmińsko-mazurskie zamieszkuje 1 428 601 osób. Największymi ośrodkami miejskimi są: Olsztyn liczący 174 473 mieszkańców oraz Elbląg liczący 127 275 mieszkańców. Gęstość zaludnienia jest najniższa w Polsce – 59 osób na km2

(Polska – 122), wskaźnik przyrostu naturalnego wynosi 1,6.
Teren województwa podzielony został na 19 powiatów ziemskich oraz 2 powiaty grodzkie – Olsztyn i Elbląg. W granicach województwa znajduje się 49 miast i 116 gmin, w tym 16 gmin miejskich, 33 gmin miejsko-wiejskich oraz 67 gmin wiejskich.

Województwo warmińsko-mazurskie od zachodu i północnego zachodu na odcinku 195 km graniczy z województwem pomorskim. Jako jedyne w kraju posiada granicę lądową z Rosją – od północy na odcinku 208 km przebiega granica państwowa z Obwodem Kaliningradzkim Federacji Rosyjskiej. Od wschodu i południowego wschodu na odcinku 225 km graniczy z województwem podlaskim, od południa na odcinku 218 km graniczy z województwem mazowieckim, natomiast od południowego zachodu na odcinku 133 km graniczy z województwem kujawsko-pomorskim.

Region województwa warmińsko-mazurskiego został ukształtowany głównie w wyniku zlodowacenia bałtyckiego. Cechuje go krajobraz typowo polodowcowy. Pod względem ukształtowania pionowego ma charakter nizinno-pagórkowaty, od terenów depresyjnych w części północno-zachodniej, obejmujących rejon Żuław Elbląskich z najniższym punktem: –1,8m poniżej poziomu morza (m. Raczki Elbląskie),
do terenów pagórkowatych ze wzniesieniami sięgającymi od kilku do kilkudziesięciu i powyżej stu metrów z najwyższym wzniesieniem: 312 metrów powyżej poziomu morza (Góra Dylewska) położonym w Garbie Lubawskim (m. Wysoka Wieś, gmina Ostróda).

Bogactwem województwa są lasy i puszcze. Udział lasów w powierzchni województwa ogółem wynosi 30%. Największe kompleksy leśne rozciągają się na wschód i południowy wschód od Wysoczyzny Elbląskiej oraz w okolicach Szczytna, Pisza, Nidzicy, Ostródy i Iławy.

Użytki rolne zajmują 1 078 146 ha powierzchni ogólnej województwa, w tym:
– grunty orne 756 475 ha,
– sady 2 527 ha,
– łąki 167 654,
– pastwiska 151 489 ha,
– lasy 741 208 ha.

Pozostałe grunty zajmują 599 826 ha powierzchni województwa.
Województwo warmińsko-mazurskie (czysty region), jako jedno z najmniej zanieczyszczonych
regionów kraju, objęte jest programem Zielonych Płuc Polski.

Sieć komunikacyjna

W województwie warmińsko-mazurskim wg stanu na dzień 31.12.2005 roku długość dróg publicznych o twardej nawierzchni wynosiła 12 352 km, w tym 1 655 km stanowiły drogi miejskie i 10 697 km drogi zamiejskie.

W 2005 roku długość poszczególnych rodzajów dróg publicznych wynosiła:
– krajowych – 1 324 km,
– wojewódzkich – 1 914 km,
– powiatowych – 7 123 km,
– gminnych – 1 993 km.

Przez województwo przebiegają główne drogi, takie jak:

– droga krajowa nr 7 łącząca Wybrzeże z Warszawą i innymi regionami Polski,
– droga krajowa nr 54 biegnąca od przejścia granicznego z Rosją w Gronowie
przez Braniewo i łącząca się z drogąkrajową nr 22,
– droga krajowa nr 22 biegnąca od przejścia granicznego z Rosją w Grzechotkach
przez Elbląg, do granicy województwa,
– droga krajowa nr 51 biegnąca od przejścia granicznego z Rosją w Bezledach
przez Bartoszyce, Olsztyn, do Olsztynka,
– droga krajowa nr 16 przebiegająca na kierunku wschód-zachód z woj. podlaskiego
do kujawsko-pomorskiego,
– droga krajowa nr 53 biegnąca od Olsztyna przez Szczytno, do granicy województwa,
droga krajowa nr 15 biegnąca od Ostródy przez Nowe Miasto Lubawskie, do granicy
województwa,
– droga krajowa nr 58 biegnąca od Olsztynka przez Szczytno, Pisz, aż do granicy
województwa,
– droga krajowa nr 57 biegnąca od Bartoszyc przez Biskupiec, Szczytno, do granicy
województwa,
– droga krajowa nr 59 biegnąca od Giżycka przez Mrągowo, do miejscowości Rozogi,
– droga krajowa nr 63 biegnąca od przejścia granicznego z Rosją w Rudziszkach
przez Węgorzewo, Giżycko, Orzysz, Pisz, do granicy województwa,
– droga krajowa nr 65 biegnąca od granicy z Rosją przez Gołdap, Olecko, Ełk, do granicy
województwa.

W województwie na 100 km2 przypada tylko 51 km dróg publicznych o twardej nawierzchni (przy średniej w kraju 80 km). Drogi publiczne o twardej nawierzchni liczą 12 000 km (5% sieci krajowej) Nawierzchnię ulepszoną (w różnym stanie technicznym) ma 92 % dróg. Drogi Warmii i Mazur są w większości kręte i wąskie, z drzewami w skrajni, bez utwardzonych poboczy, ze zdewastowaną nawierzchnią. Uwarunkowania te zwiększają zagrożenie wypadkami drogowymi. Na terenie województwa w 2006 roku zaistniało 1 640 wypadków drogowych, w których śmierć poniosło 245 osób, a 2 105 osób doznało obrażeń ciała. Ponadto zgłoszono do policji 16 266 kolizji drogowych tj. zdarzeń w wyniku, których powstały jedynie szkody materialne.

Position

Dodaj komentarz

Translate »